Miet Warlop
‘Het statische zo door elkaar schudden dat er leven of beweging uit voortkomt is iets dat vaak in mijn werk terugkomt. Levensloze objecten met een zucht ‘reanimeren’ of een stoel proberen op te voeden. Halsstarrig zoeken naar een nieuwe toedracht of opdracht voor objecten die zo vertrouwd zijn geworden dat hun mogelijkheden uitgeput lijken. Hun onderlinge, vooraf bepaalde verhoudingen door elkaar gooien zoals een natuurramp dat kan doen. Dat kun je in bepaalde foto’s van wijken waar een zware orkaan is voorbijgekomen terugvinden. De vernietiging blaast nieuw leven in alle objecten. Een nieuwe logica heerst over de omgeving. De onderlinge verhoudingen tussen de objecten zijn veranderd. Stoelen die in de tuin stonden, staan nu op het dak; een boom komt uit het raam en niet meer uit de grond; of een auto die rechtop tegen een muur staat. Zulke beelden hebben een eenvoudige en tegelijk onaardse schoonheid.
Springville heeft voor mij ook verwantschap met slapstick, zoals die van Buster Keaton bijvoorbeeld. Vooral het spel met proporties, de onhandigheid, het onpraktische en de onwaarschijnlijke stunts spreken tot mijn verbeelding. Ik hou van de knipoog, het fysieke, en van reflexmatige reacties. En vooral van de fun die ook in de mislukking schuilgaat.
Zodra iets een plaats gevonden heeft in Springville, wordt het op zijn kop gezet of doorbroken. Het verhaal werkt zichzelf niet enkel bij terwijl je ernaar kijkt, de werkelijkheid zelf transformeert voortdurend.’
Miet Warlop studeerde in 2003 af aan de 3D/multimedia-afdeling aan de Academie van de Hogeschool Gent. Ze won met haar afstudeerproject Huilend Hert/Aangeschoten Wild de Prijs voor Jong Theaterwerk van TAZ in Oostende en realiseerde vervolgens Sportband. Ze werkte twee jaar bij De Bank (onderdeel van productiehuis Victoria, Gent) en maakte daar Grote Hoop/Berg: een reeks stadsperformances en twee solo’s waarmee ze internationaal toerde.
